Jubilaris Edwin van der Sar
Rafael van der Vaart dankt Ajax voor alles
'Ik word niet meer nerveus'
Ajax Life nummer 3 2 september 2005
Herrijzenis in Hamburg
NOORDWIJK - Zijn afscheidsspeech was indrukwekkend, de tranen gemeend.
Rafel van der Vaart houdt van Ajax. In Hamburg is die liefde nog lang niet
bekoeld, al heeft hij geen spijt van zijn vertrek naar HSV.
Ik speelde slecht; sterker nog, voor mijn
gevoel speelde niemand goed. Maar we
wonnen die wedstrijd met 3-0, iedereen
ging helemaal uit zijn dak, inclusief de
pers. Bij Ajax zou dat anders zijn, zo van:
ja, er is dan wel gewonnen, maar bijzon
der geflatteerd. Dat is best wel een ver
ademing. Ik voetbal daardoor een stuk
makkelijker en misschien gaat het
daarom nu al naaT behoTen. Als je bij HSV
de hele wedstrijd niet goed speelt, maar
vlak voor tijd scoort en wint, is iedereen
tevreden. Zolang je maaT wint.'
VERSCHILLEN
Maar er zijn meer verschillen. Daar kwam
Van deT VaaTt al vroeg in de voorberei
ding achter. Lachend vertelt hij: 'We zaten
op trainingskamp in Oostenrijk. Nou wist
ik al dat die Duitsers helemaal gek zijn
van lopen. Maar wat ik daar beleefde,
sloeg alles. Iedere dag stond eT om 07.30
uur een bosloop van veertig minuten op
het programma, berg op berg af. Onvoor
stelbaar. Maar die gasten vonden het
allemaal geweldig. Iedereen liep mee, de
trainer, de assistenten, de fysio's. Alleen
achteraan de groep bungelden eT twee
met een chagrijnig ochtendgezicht. Dat
waTen Khalid (collega international Bou-
lahrouz, Ted.) en ik. Om 11.00 uur stond er
vervolgens een voetbaltraining op het
programma, 's Middags een combinatie
tussen voetbal en conditietraining. Wat
meestal wéér lopen inhield. Nu zegt
iedereen ineens dat ik eT afgetraind uit
zie. Dat is denk ik niet zo. Ik sta niet op de
weegschaal, dat hoeft bij de club ook niet.
Ik woog echt geen honderd kilo of zo
hoor, als ik al die verhalen moet geloven!
Het blijft wennen, Van der Vaart niet in Ajax-tenue. Tegen FC Nümberg debuteerde hij in
zijn nieuwe HSV-outfit.
Door Arnout Verzijl
Rondom de interlands van het Neder
lands elftal is Van der Vaart weer even
terug in zijn vertrouwde omgeving. Bij
Oranje wordt in de meeste gevallen met
Amsterdamse tongval gesproken en
gedold. En daar is hij, als kind van Ajax,
mee opgegroeid. In het warme ontspan
ningsnest dat Oranje tegenwoordig is,
veTtelt hij openhartig oveT zijn Ajax-jaren
en de nieuwe uitdaging in zijn leven. 'Ik
wil het eigenlijk niet, maar steeds verge
lijk ik alles wat ik beleef met Ajax. Dat
komt mede doordat mensen er naar blij
ven vTagen en dat is logisch. Ik heb alles
aan Ajax te danken. Ik was tien jaar toen
ik er terechtkwam. Ik kon best aardig
voetballen, maaT dat stelde natuurlijk
nog niet veel voor. Ik heb dankzij Ajax de
kans gekregen me te ontwikkelen en fan
tastische jaren beleefd, waar ik trots op
ben.' De kritische inslag van de Amster
damse supporters mist hij niet, al geeft
hij toe dat die houding hem mede
gevormd heeft: 'Het klopt dat de Ajax-
fans enorm kritisch zijn. Veel meer dan
bijna overal elders. Maar dat heeft me als
voetballer wél gevormd. Ik heb daar veel
aan gehad. Als je bij Ajax slaagt, kun je
overal voetballen. Ajax is een heel zware
opleiding, de beste die je kunt hebben. Ik
heb daaT zeer veel profijt van gehad. Ik
denk datje van iedeTe vertrokken Ajacied
hetzelfde antwoord zal krijgen. Bij HSV zit
een ander publiek. Als Ajax met 4-0 won
in de competitie, was dat in orde. MeeT
niet. Als wij met HSV 1-0 winnen, is dat
helemaal super Ongeacht hoe we spelen.
Ons eeTste duel was tegen FC Nümberg. Rafael van der Vaart is veel te behendig voor de Duitsers Dietmar Hamann en CeraldAsamoah.
Vier jaar lang de minst gepasseerde doelman in Nederland, twee jaar
lang dezelfde titel in Italië. Edwin van der Sar, aanvoerder van het
Nederlands elftal, is helemaal klaar voor een jaar dat moet eindigen
met twee klappers: het kampioenschap met ManU en de WK-titel.
Door Nathalie Nuiten
Net voor aanvang van het interview
met Ajax Life krijgt Edwin van der Sar
het verzoek een relikwie af te staan
aan het Oranjemuseum in Amster
dam. Uiteraard regelt de doelman
dat. Maar dat soort verzoeken zullen
logischerwijs vaker voorkomen, op
een gegeven moment slinkt de hoe
veelheid spullen die je kan weggege
ven. Van deT Sar: 'Dat valt wel mee
hoor, want ik heb in de loop der jaren
echt veel verzameld. Bijna alles ligt
hier in Nederland, bij familie. Er zijn
natuurlijk wel bepaalde dingen die ik
nooit weggeef. Het enige dat ik speci
aal heb ingelijst is mijn shirt, hand
schoenen en het vaantje van de
gewonnen Champions League finale
in 1995.'
Bij Manchester United is Van der Sar
deze zomer haast binnengehaald als
de verlosser; eindelijk een waardig
vervanger van de legendarische Peter
Schmeichel. Zelf blijft Van der Sar
heel rustig onder alle opgelegde
druk. 'Dat is het voordeel van mijn
leeftijd, ik word daar niet nerveus
van. Al kan ik maar in de schaduw
van Schmeichel staan, dan ben ik al
tevreden.' Ondanks dat hij nog maar
twee maanden geleden de overstap
maakte vanuit Fulham, heeft Van der
Sar het idee al jaren op Old Trafford
rond te lopen. En dat had in principe
ook goed gekund, want manager
Alex Ferguson wilde hem al hebben
toen hij naar Juventus ging. 'Manches
ter kwam toen eigenlijk gewoon te
laat. In januari had ik al aangegeven
weg te gaan bij Ajax. Na de aanbieding
van Juventus belde Ferguson met de
vraag of ik wilde komen praten. Dat is
toen dus niet meer gebeurd. Het is wel
een erg prettig gevoel dat zijn vertrou
wen in mij is gebleven. Dit is de voor
mij de eerste binnenlandse transfer, en
dat maakt alles een stuk makkelijker.
We hadden snel een huis en scholen
voor de kinderen. De spelers kende ik al
en zij kenden mij, dat maakte het bijna
direct vertrouwd.'
Als jonge keeper deed Van der Sar ooit
de uitspraak absoluut niet door te wil
len gaan tot zijn veertigste. Nu is hij 34
en heeft hij net weer een tweejarig
contract ondertekend. 'Het gaat
gewoon lekker. Doordat ik geen bles
sures heb gehad, is de keuze om door
te gaan steeds makkelijk geweest. Het
stomme is dat je plannen maakt als je
twintig bent, als je zesentwintig bent,
als je dertig bent, en steeds pakt het
toch anders uit. Ik zou graag nog terug
willen keren bij Ajax, maar over twee
jaar word ik wel heel oud hè. Maar als
ik het nog leuk vind en nog van toege
voegde waarde kan zijn, sluit ik niks
uit. Dat geldt ook voor Oranje. In prin
cipe heb ik gezegd te stoppen na het
WK in Duitsland, maar er ligt nog niks
vast bij de notaris!'
Edwin van der Sar werd voor de interland Nederland - Duitsland gehuldigd voor zijn
looste interland.
Ik ben niet afgevallen, maar heb meer
spiermassa en inhoud gekregen. We wor
den gestimuleerd krachttraining te doen.
Maar we spelen al drie keeT per week, dus
waarom zou ik dat er ook nog eens bij
gaan doen?'
Feit is dat Van der Vaart nu al is uitge
groeid tot de onbetwiste spelmaker van
HambuTgeT SV. Dat is erg snel, aangezien
hij amper twee maanden bij de club veT-
toeft: 'Ze zijn tevreden over me ja. Het is
even afwachten of ik dat niveau kan vast
houden. Soms begin je juist mindeT goed.
Maar momenteel 'draait' het hele elftal.
Er is iets in Hamburg. Dat voelde ik al de
eerste keer dat ik er kwam. Voetbal leeft
in deze stad. Tijdens de Intertoto wed
strijd tegen Valencia zaten eT 55.000
mensen in het stadion. Ik heb mijn gevoel
gevolgd toen ik besloot hier te tekenen.
Dat is zo moeilijk uit te leggen. Ik ging
hier naaT toe en alles was mooi. De gast
vrijheid, hoe alles geregeld was en dat
prachtige mooi stadion. Er zat en zit
muziek in de club. Trainer Thomas Doll
wilde me dolgraag hebben. Dat was voor
mij het belangrijkste argument voor HSV
te kiezen. Ik wist dat ik daar zou gaan
spelen, en nog wel op de '10' ook. Over
linkshalf is nooit gesproken. Ik heb een
vrije rol op het middenveld. We spelen 4-
4-2 met een ruit op het middenveld. Ik
ben de meest vooruitgeschoven pion van
die ruit. Ik moet veel de bal hebben want
via mij moeten de spitsen aangespeeld
worden. Meestal laat ik me wat zakken,
zodat ik vakeT de bal krijg.'
In de tweede competitiewedstrijd, tegen
Arminia Bielefeld, maakte Van der VaaTt
zijn eerste competitiegoal voot de Ham
burgers. Hij schoot een vrije trap in de
kruising. Uitbundig bejubelde hij zijn
treffer met de supporters, hangend in de
hekken. Dat leverde hem zijn tweede gele
kaart van het prille seizoen op. Rafael van
der Vaart is al helemaal gewend in Duits
land. Ze gaan daar nog veel meer van
hem horen, zoveel staat wel vast. En dat
alles met dank aan Ajax.
